Gedurende 45 jaren waren de “Ware Gilles” present tijdens Aalst carnaval. Slechts éénmaal, in 1936, uit protest tegen de minieme subsidie,   ontbraken zij in de stoet op zondagnamiddag. In dat jaar gingen zij op eigen initiatief maandagavond op stap.
  Door een gebrek aan jonge krachten werd in 1971 besloten de werkzaamheden stop te zetten. Het was onder impuls van Volksvertegenwoordiger en schepen van cultuur, Bert Van Hoorick dat er werd overgegaan tot de oprichting van een nieuwe groepering van gilles.
Op 17 juni 1971 werd een nieuwe vereniging opgericht onder de naam “De Aalsterse Gilles”.
Onze nieuwe vereniging wierp zich op als een culturele en folkloristische vereniging die oude tradities in ere wenst te houden.
  In keurig uitgedoste kostuums en met weelderige pluimen hoeden op, waarvan 1/3 met witte pluimen, startten we met 19 gilles   en 13 muzikanten aan de 44ste cavalcade.
  Onder het enthousiaste applaus van de menigte vergaten we al gauw de enorme inspanningen die op korte tijd werden geleverd.
Na dit eerste succesrijk optreden werd de werking van de vereniging veilig  gesteld door de statuten, welke voor zowel gilles als muzikanten van toepassing waren. Bert Van Hoorick en Gust De Man werden vereerd met het ere-voorzitterschap.
Tijdens de voorbereidende carnavalsactiviteiten van 1974 werd op het ‘Driekoningenfeest’ en de ‘Prinsenverkiezing’ voor het eerst de bezemdans gebracht. Dit gebeurde in uitgangskledij bestaande uit een mantel in de Aalsterse driekleur. Daarbij werd een rode strik gedragen op een wit hemd en zwarte broek. Een rood-witte prinsenmuts getooid met fazantenpluimen rondde de outfit af.
In 1980 stond de bezemdans terug op het programma. Vanaf dat ogenblik droegen onze gilles een zonderling goudkleurig masker dat uit kunststof werd vervaardigd. Eén jaar later werd dit masker wegens de hoge slijtagegevoeligheid vervangen door een lederen variant. In 1980 werd ook een nieuwe versie van de bezemdans gebracht.
Na het harde labeur tussen 1987 en 1991 om 49 hoeden te vernieuwen, was het de beurt aan de kostumering. Plannen werden gemaakt om deze met eigen middelen te vernieuwen. Voor alle motieven werden matrijzen ontworpen. Lijnwaad, vilt, goudgallon en kant werden aangekocht. Vrouwelijke medewerksters en sympathisanten sloegen de handen in mekaar en begonnen met stikken en naaien. Honderden meters lijnwaad en vilt werden versneden tot maar liefst 110 kostuums. Duizenden meters nylonplissé werden omgetoverd tot 110 kragen en manchetten. Eén kostuum vergt meer dan 40 uren werk. Enkele weken voor carnaval 1990 waren alle kostuums afgewerkt en konden ze aan de pers worden voorgesteld.
Jaren gingen voorbij en hoe zorgeloos alles ook leek, hoe onheilspellend het jaar 2007 zich aankondigde. Onze vereniging diende namelijk voor het eerst in vele jaren een nieuw onderkomen te zoeken. Er werd hard gezocht, maar een directe oplossing kwam er niet. De Aalsterse Gilles werd genoodzaakt om haar kostumering, hoeden, trommels… onder te brengen in enkele garageboxen ter hoogte van de Parklaan te Aalst. Gezien de gevoeligheid van onze struisveren hoeden aan stockage in een te koele ruimte, mocht deze situatie niet te lang aanhouden. Zoniet kwam het voortbestaan van de vereniging ernstig in gevaar! Door de vele zorgen van dat jaar lijkt het haast overbodig te vermelden dat er dat jaar geen uitstappen werden gepland.
Midden november 2008 namen we afscheid van Rony De Bruyn.   Hij was niet alleen de leider van onze traditierijke vereniging, maar ook een geliefd persoon bij heel wat Aalstenaars.
Onze bestuursploeg stond voor de aartsmoeilijke taak om de leemte die Rony De Bruyn achterliet in te vullen. We onthouden vooral de visie die destijds voorop stond. De Aalsterse Gilles IS een culturele en folkloristische vereniging die oude tradities in ere wenst te houden. Een weg terug of een opgave is nooit een optie geweest.

De Aalsterse Gilles (1971 - 2008)

Historiek

Home Historiek Actua Kostumering Foto’s Webwinkel Contact Links Ledenpagina